Waldemar Zawodziński

Waldemar Zawodziński – urodził się w 1959 roku w Zelowie. Jest reżyserem teatralnym i scenografem. W 1985 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi (dziś – Akademię Sztuk Pięknych im. Wł. Strzemińskiego), a w 1988 roku Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Jak sam mówi: „Po liceum plastycznym kończyłem studia plastyczne, a potem reżyserskie. Myślę, że jednak mówić mogę o czymś w rodzaju „słuchania okiem”, o specyficznej wrażliwości na muzykę”. Ta wrażliwość była dostrzegalna w 2005 roku. Wtedy to na deskach teatru po raz pierwszy pojawił się „Niżyński” (na motywach „Dziennika” Wacława Niżyńskiego). W tytułowej roli legendarnego tancerza wystąpił Kamil Maćkowiak. Jeden z recenzentów teatralnych napisał wówczas: „Waldemar Zawodziński wyreżyserował przedstawienie perfekcyjnie, oprawiając je scenograficzną ascezą pełną symboliki (…) Wplecione w wielki monolog fragmenty eterycznego tańca, czasem wręcz strzępy choreografii, uwiarygodniają tragedię Niżyńskiego”. A jakie były początki działalności Waldemara Zawodzińskiego? Otóż, zadebiutował w czasie studiów. W 1986 roku wystawił widowisko według własnego scenariusza (pt. „Golem”) w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze. Pierwszym przedstawieniem zrealizowanym w Łodzi  były „Bramy raju” (1987). Pracował jako reżyser w Teatrze im. Stefana Jaracza (1988-1992). Stawiał przede wszystkim na klasykę, np. na „Życie jest snem” (1990). W 1991 roku po raz pierwszy wyreżyserował operę – przygotowaną w Operze Krakowskiej, a wystawioną w Kopalni Soli w Wieliczce. Była to „Śmierć Don Juana”. Następnie pojawiły się m.in. „Nabucco” (1992), „Bal maskowy” (1994) – w Operze Krakowskiej i „Faust” (1993) – w Teatrze Wielkim w Łodzi. W drugiej połowie lat 90. XX wieku na scenie Teatru im. Stefana Jaracza wystawiono „Sen nocy letniej”. Był to dokładnie 1997 rok. Przedstawienie o przemijaniu, erotyzmie i miłości przyniosło Waldemarowi Zawodzińskiemu sukces i uznanie publiczności. Artysta „wprowadził piękne wizualnie aluzje do toposu vanitas vanitatum i et in Arcadia ego (…) i świetnie rozwiązał przestrzeń sceny” [Barbara Osterloff]. Udowodnił tym samym, że potrafi doskonale połączyć tekst, grę aktorską, z przygotowaniem dekoracji i z opracowaniem muzycznym, tworząc spójne i przemyślane widowisko.

       

              Waldemar Zawodziński w latach 1992-2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru im. Stefana Jaracza – a obecnie jest jego dyrektorem (artystycznym i naczelnym). Zastąpił na tym miejscu Wojciecha Nowickiego. Jak sam podkreśla: „Swojemu i innym teatrom życzyłbym, żeby były mocnymi, stabilnymi i budowały moc teatru każdego dnia, każdą premierą, żeby starały się utrzymywać tradycję. I nie zatraciły perspektywy. Bardzo rzadko widzi się budowanie potencjału teatru. A przecież to dbałością o teraźniejszość buduje się moc teatru na przyszłość”.

              Waldemar Zawodziński jest m.in. laureatem dorocznej Nagrody Ministra Kultury przyznawanej za wybitną działalność artystyczną (w 1998 i 1999 roku). Wręczono mu także Medal „Pro Publico Bono” im. Sabiny Nowickiej i Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Przez Prezydenta Rzeczypospolitej został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (z okazji 110-lecia stałej sceny teatralnej w Łodzi). Otrzymał ponadto Łódzką Złotą Maskę (m.in. w 1994 roku za „Fausta” Ch. Gounoda, w 1998 roku za „Sen nocy letniej” W. Szekspira, w 1999 roku za „Sen srebrny Salomei” J. Słowackiego, w 2000 roku za „Zdziczenie obyczajów pośmiertnych” B. Leśmiana, w 2003 roku za „Tragiczną historię doktora Fausta” Ch. Marlowe'a, w 2008 roku za „Wyzwolenie” St. Wyspiańskiego). W 2019 roku Waldemar Zawodziński został Ambasadorem Łódzkiego Plastyka – szkoły, której jest absolwentem. 

 

 Karolina Woszczyk  

© 2018 by Katarzyna Paliwoda ZPSP im. T. Makowskiego w Łodzi

AMBASADORZY 2018 ROKU

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now